خورشید رهنمای

کتاب حاضر،رهاوردی با نگاهی تحلیلی به رویداد های مهم زندگانی امام هادی علیه السلام است که ابتدا به رخداد های آغازین زندگانی و بیان ویژگی های برجسته ی اخلاقی ایشان،دریچه ای گشوده است.سپس با بررسی شرایط فرهنگی و سیاسی حاکم دوران امامت ایشان را ترسیم و با تحیلی جریان تبعید و شهادت امام و پی آمدهای آن،برگ هایی از کتاب زندانی پرخیر و برکت ایشان را مرور کرده است.

در بخشی از کتاب می خوانیم:

عبادت
ایجاد ارتباط عاشقانه با معبود و معشوق ازلی و عبادت فراوان، از ویژگی های برجسته ی امام هادی (ع) است. در این باره نوشته اند: ((همواره ملازم مسجد بود و میلی نیز به دنیا نداشت. عبادتگیری فقیه بود. شب ها را در عبادت به صبح می رساند بی آنکه لحظه ای روی از قبله برگرداند. با پشمینه ای بر تن و سجاده ای از حصیر زیر پا به نماز می ایستاد. شوق به عبادتش به شب تمام نمی شد. اندکی می خوابید و دوباره بر می خاست و مشغول عبادت می شد. آرام زیر لب قرآن را زمزمه می کرد و با صوتی محزون آیاتش را می خواندو اشک می ریخت که هر کس صدای مناجات او را می شنید، می گریست. گاه بر روی ریگ ها و خاک ها می نشست. نیمه شب ها را مشغول استغفار می شد و شب ها را به شب زنده داری می گذراند. شبانگاه به سجده و رکوع می پرداخت و با صدایی محزون و غمگین می گفت: خداوندا، این گناه کار پیش تو آمده و این نیازمند به تو روی آورده، خدایا، رنج او را ببخش و از لغزش هایش در گذر.

برگرفته از صفحات 27 الی 28 کتاب