راه چگونه زیستن (رساله حقوق امام سجاد علیه السلام)

سخن ناشر
رساله گران قدری که اینک در اختیار شما قرار گرفته، شامل دستورات ارزش مندي است که امام چهارم عليه السلام برای درست زیستن در اختیار مسلمانان قرار داده و عمل بدان مي تواند حيات طيبه را براي مسلمانان به ارمغان بیاورد.
اما نکته قابل توجه براي زندگي در دنياي امروز حقوقي است که باید به آن اضافه گردد، از جمله مراعات حق دیگران در مورد صداها و بوق ها و تجاوز به حقوق دیگران که متاسفانه بسیاری از آن غافل هستند. مثل موتور سواری که با صداهای ناهنجار و بوق هاي جوراجور مردم را آزار داده یا با رفتن در پیاده روها و به خطر انداختن جان و آرامش عابرین حقوق دیگران را زیر پا می گذارد، راننده ای که با پارک وسیله نقلیه خود در پیاده روها يا جلوي درب منزل دیگران یا پارک دوبله و ایجاد مزاحمت برای دیگران به حق شهروندان توجه نمی کند و آنان که با سر و صداهای شبانه برای کسانی که به استراحت مشغول اند به عنوان بردن عروس یا دادن نذري در معابر و ایجاد مزاحمت براي عابرين و اتومبیل هاي در حال حرکت یا گذاشتن بلندگو خارج از مساجد و پخش صداي قرآن و مداحي و اذیت و آزار همسایه گان یا بستن پیاده رو ابراي تخليه لوازم بنايي به آزار ديگران می پردازند. این ها نیز از جمله حقوقی است که باید مراعات شود و بی اعتنایی به آن گناه شمرده می شود.
به امید روزی که همه ما حقوق یکدیگر را مراعات نماییم.

در بخشی از کتاب می خوانیم:

حق گوش
وَ أَمّا حَقُّ السَّمْعِ فَتَنْزِيهُهُ عَنْ أَنْ تَجْعَلَهُ طَريقاً إِلى قَلْبِكَ إِلّا لِفَوْهَةٍ كَريمَةٍ تَحْدُثُ في قَلْبِكَ خَيْراً أَوْ تَكْسِبُ خُلُقاً كَريماً، فَإِنَّهُ بابُ الْكَلامِ إِلَى الْقَلْبِ يُؤَدّي إِلَيْهِ ضُروبَ الْمَعاني عَلى ما فيها مِنْ خَيْرٍ أَوْ شَرٍّ وَ لا قُوَّةَ إِلّا بِاللّهِ.
اما حق گوش این است که پیش از آن که راهروی قلبت قرارش دهی، پاکش گردانی و جز به حالت خوبی که در دلت خیر ایجاد نماید یا خلق کریمی را بر دلت عطا کند، آن را نگشایی. پس بدان گوش دروازه‌ی کلام به قلب تو است که معنی خوب و بد از آن به قلب تو خواهد رسید و هیچ نیرویی جز به اراده‌ی خداوند نیست.
حق چشم
وَ أَمّا حَقُّ بَصَرِكَ فَغَضُّهُ عَمّا لا يَحِلُّ لَكَ وَ تَرْكُ ابْتِذالِهِ إِلّا لِمَوْضِعِ عِبْرَةٍ تَسْتَقْبِلُ بِها بَصَراً أَوْ تَسْتَفيدُ بِها عِلْماً فَإِنَّ الْبَصَرَ بابُ الِاعْتِبارِ.
و اما حق چشم تو این است که از آن چه بر تو حلال نیست بپوشانی و او را از ابتذال دور نمایی مگر جایی که بینایی یابی یا دانشی به دست آوری که چشم دروازه‌ی عبرت‌ها است.

 برگرفته از صفحه 20 الی  21