دکان های کاغذی

باور به مهدویت،یکی از مسلمات اعتقادی شیعه و سنی است که از دیرباز مورد گفتگو و اختلاف هر دو گروه قرار گرفته و از رهگذر این اختلافات مورد نفوذ و سوء استفاده واقع شده است.در طول تاریخ اسلام،مدعیان بیشماری پدیدار گشته اند که هر کدام با استفاده از اوضاع اجتماعی و اعتقادی مسلمانان،عده ای را به سوی خود جذب کرده و آنان را به مهدویت خود بشارت داده اند.در این میان بیشترین تعداد مدعیان مهدویت به اهل سنت اختصاص داشته و پس از آن ؛فِرق انحرافی شیعه از بیشترین تتداد مدعیان برخوردار است.آنچه در این کتاب مورد بررسی قرار گرفته است؛در مرحله اول علل پیدایش،علل گسترش و علل گرایش مدعیان بوده و در مرحله ی دوم؛بررسی و جریان شناسی تاریخی مدعیان دروغین و ادعا شناسی آنان صورت پذیرفته است.

این کتاب شامل سه فصل می باشد:

فصل اول:مفاهیم و کلیات

فصل دوم:گونه شناسی ادعای مدعیان دروغین

فصل سوم:روش شناسی نقد ایدئولوژی مدعیان

در بخشی از این کتاب می خوانیم:

فاصله گرفتن از روایاتت معصومان علیهم السلام و نیل به رویه به علوم عقلی و تجربی،منجر به آن شده است تا شقر تحصیل کرده و متدین جامعه به روایات اهل بیت علیهم السلام احساس تشنگی کنند.از سویی دیگر این دوری از روایات،آنان را از علوم حدیث بی بهره کرده است و توان تمییز روایات صحیح از غیر صحیح را از دست داده اند.با توجه به تشنگی ایجاد شده به روایات ،هر روایتی را بدون بررسی پذیرفته و از این رهگذر به وادی انحراف متمایل می شوند،چرا که در ادوار تاریخی شاهد جاعلان و متقلب هایی بوده ایم که به واسطه اغراض خود حدیث جعل کرده و با نام اهل بیت علیهم السلم منتشر کرده اند، برای مثال ابن ابی العوجاءفردی است که هنگام مرگ از کار خویش پرده برداشت و اعلام کرد:«من را بکشید،اما بدانید که چهار هزار حدیث جعل کردم تا حرام را حلال و حلال را حرام کنم».

کتاب دکان های کاغذی/صفحه 50