بشارت از حضرت حجت (عجل الله تعالی فرجه الشریف)

کتاب «بشارت از حضرت حجت (عجل الله تعالی فرجه الشریف)» اثری از عالم ربانی آیت الله بهجت در زمینه معرفی شخصیت و جایگاه امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و راهنمایی برای آمادگی برای ظهور حضرتشان است.

این کتاب با زبانی ساده و روان، مخاطب را با جنبه‌های مختلفی از شخصیت امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) آشنا می‌کند. نویسنده با تکیه بر آموزه‌های قرآنی و روایات ائمه اطهار (علیهم السلام)، ضمن پاسخ به شبهات موجود، به تشریح جایگاه ویژه امامت و حکمت غیبت امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) می‌پردازد.

در بخشی از کتاب می خوانیم:

بررسی برخی از شایعات منتسب به آیت الله بهجت  (قدس سره)
مباحث مربوط به امام زمان (عج) شیفتگان و تشنگان زیادی دارد و منتظران حضرت(عج) را همواره به دنبال بشارتی درباره ظهور موفور السرور آن ذخیره الهی اند. اهمیت این موضوع برای منتظران از یک سو و جایگاه ویژه آیت الله بهجت در ارتباط با امام عصر(عج) از سوی دیگر، موجب شده بود تا برخی از روی نا آگاهی یا مغرضانه به شایعاتی با عنوان بشارت های ظهور دامن زده، و مطالبی را به آیت الله بهجت یه نسبت دهند که واقعیت  ندارد. عمده این شایعات در زمان حیات آیت الله بهجت رواج یافت و رگه هایی از آن نیز هنوز باقی است و برای برخی شبهاتی را پدید آورده است.  
رواج این شایعات دست کم سه ضلع مهم داشت. ضلع اول جریان هایی بودند که از روی علم و عمد و با هدف تخریب چهره علمای ربانی طراز اول شایعه پردازی می کردند. آیت الله بهجت به خاطر تقوا و معنویت کم نظیری که داشت از موقعیت منحصر به فردی در میان مردم برخوردار بود. از همین رو برخی از سازمان ها و گروه های مخالف دین که برای ضربه زدن به دین،  تخریب چهره های دینی را در دستور کار داشتند، از هیچ گونه شایعه پردازی در این زمینه دریغ نمی کردند، و برای ضربه زدن به اعتماد عمومی ترور شخصیت علمای خوشنام را در اولویت قرار داده بودند. ضلع دوم افرادی بودند که بدون اطلاع کافی و شتابزده مطالبی را به نقل از آیت الله بهجت درباره زمان ظهور حضرت نشر می دادند که نسبتی با واقعیت نداشت. ضلع سوم این شایعات توده مردم بودند. مردمی که از سر شوق و دلباختگی به امام عصر(عج) هر بشارتی از ایشان امید را در دل آن ها زنده می کرد. باور به شایعات گاه از سر خوش بینی به ناقلین و فقدان تحقیق بود، گاه در اثر عدم توجه به نادرستی محتوا، یا تعارض با روایات یا حتی تعارض در یک نقل قول! گاهی هم برخی از روی سادگی تفاسیر عجیبی از کلام و رفتار آیت الله  بهجت داشتند و همین منشأ شایعاتی از این قبیل می شد. 
یکی از شاگردان معظم له نقل میکند فردی را می شناختم که شور  و شوق زیادی نسبت به ظهور داشت. همیشه در این فکر بود که ظهور  حضرت(عج) در چه زمانی واقع می شود. یک بار نزدیک عید نوروز با شور و  حال عجیبی گفت خبر بسیار مهمی دارم! امروز سخنی از آیت الله بهجت  شنیده ام که نشان می دهد در همین ایام عید ظهور محقق خواهد شد! من  خیلی تعجب کردم پرسیدم چه شنیده ای؟ گفت: بعد از نماز از آیت الله  بهجت پرسیدم آیا فردا جلسه درس برقرار است؟ آقا دستش را حرکتی داد  و فرمود: «تا ببینیم اوضاع چطور می شود !»منظورش این بود که در همین ایام ظهور محقق خواهد شد! این در حالی بود که آقا در تعطیلات نوروز مهمانان زیادی داشت و چون آن زمان جلسه درس در منزل ایشان برگزار می شد، ناگزیر درس تعطیل می شد. لذا فرموده بود باید ببینیم شرائط چگونه رقم می خورد، یعنی آیا شرائط برای برگزاری درس مساعد هست یا نه! سیره آیت الله  بهجت در طول دوران حیات مبارکش به وضوح نشان می دهد ایشان در عین  حال که امید به نزدیکی فرج را همواره در دل مؤمنین زنده نگه می داشت تا به اصلاح نفس بپردازند و خود را آماده کنند، بیم دوری فرج و طولانی شدن زمان  غیبت را نیز گوش زد می کرد تا با رخ ندادن فرج، ایمان شان از دست نرود و در فکر تحصیل فرج شخصی باشند. ایشان می فرمود:  
«در بین علمای نجف، بعضی ها که اهل علم جفر و این ها بودند، وقوع  این قضیه (ظهور) را دور می دانستند و به کسی گفته بودند نه تو می بینی نه فرزند تو و نه نوه ات در مقابل بعضی ها آن را نزدیک می دیدند. شاهد این عده، در و دیوار است. هر چیزی یک زبانی دارد. ما زبان در و دیوار را بلد نیستیم! «وَلَكِنْ لَا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ »(و لكن شما تسبيح آن ها را  نمی فهمید)».

برگرفته از صفحات 91 الی 93 کتاب